Connect with us

Συνεντεύξεις

Μπατής: «Παράδειγμα προς μίμηση η οικογένεια Παλτόγλου-Το Αιγάλεω η καλύτερη ομάδα σε όλη τη Γ’ Εθνική»

Published

on

Σίγουρα πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που αποτελεί ιδανική λύση για τον εκάστοτε προπονητή αφού αποτελεί έναν σκληρό εργάτη που υπακούει σε όλες τις εντολές.

Αγωνίζεται τόσο ως αμυντικός μέσος αλλά και στην γραμμή της οπισθοφυλακής σαν στόπερ και παρότι χρησιμοποιήθηκε ως βασικός στα μισά ματς της φετινής σεζόν σημειώνοντας ένα τέρμα, κέρδισε την εμπιστοσύνη τόσο του Λευτέρη Βασιλειάδη όσο και του Θεόφιλου Καλύβα.

Ο Αλέξανδρος Μπατής που μετακινήθηκε από το Κερατσίνι στο Αιγάλεω και έχοντας κάνει τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον ΑΟ Χαϊδαρίου, παραχώρησε δηλώσεις όπου αναφέρθηκε στην πορεία της ομάδας λέγοντας:

«Είμαι πολύ χαρούμενος για την κατάκτηση του τίτλου. Θέλω να πω συγχαρητήρια σε όλους. Στον πρόεδρο, στον προπονητή, στον γυμναστή, σε ολη τη διοίκηση που ήταν πάντα δίπλα μας και μας πίστεψαν. Αλλα τα περισσότερα μπράβο τα αξίζουν οι συμπαίκτες μου που πραγματικά ήταν άριστοι χαρακτήρες και επαγγελματίες και αυτο αποτυπώθηκε μέσα στο γήπεδο».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στους λόγους που αποφάσισε να μετακινηθεί το «Σίτι» από το Κερατσίνι προσθέτοντας: «Αποφάσισα να πάω στο Αιγάλεω γιατί είναι μια τεράστια ομάδα, με πολύ μεγάλη ιστορία και κόσμο και ήξερα απο πριν με τι ανθρώπους είχα να κάνω. Εννοώ την Οικογένεια Παλτογλου που αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους συλλόγους στην Ελλάδα». 

Για τις δυσκολίες που συνάντησε ο ίδιος αλλά και το Αιγάλεω, ο Μπατής είπε: «Δεν αντιμετωπίσαμε καμία δυσκολία. Ήμασταν η καλύτερη ομάδα και απο τις 107 που αγωνίστηκαν σε αυτή τη κατηγορία».

Φυσικά, ο Αλέξανδρος Μπατής δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στις προηγούμενες ομάδες που έχει αγωνιστεί, το Κερατσίνι και τον ΑΟ Χαϊδαρίου, λέγοντας: «Χαίρομαι που το Κερατσίνι πέτυχε το στόχο του γιατί είναι μεγαλη και ιστορική ομάδα και αξίζει τα καλύτερα, όπως φυσικά και το Χαϊδάρι και θα ευχηθώ να βρεθούν και οι δυο ομάδες σε υψηλότερη κατηγορία».

Στην ερώτηση εάν η σεζόν 2019-2020, βρει τον Αλέξανδρο Μπατή να φοράει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη φανέλα του Αιγάλεω, ο ίδιος αποκρίθηκε το εξής: «Είναι πολύ νωρίς ακόμα για τη νέα σεζόν. Σίγουρα τον πρώτο λόγο όμως τον έχει το Αιγάλεω».

A' Ε.Π.Σ.Α.

Νίκος Μεντής: Χαοτική η διαφορά του Φωστηρα απ’ τις υπόλοιπες ομάδες

Published

on

Ο Νίκος Μεντής σίγουρα δεν ήταν τόσο γνώριμος στο αθηναϊκό ποδόσφαιρο αφού η θητεία του στην Superleague με τη φανέλα της Κέρκυρας, τον έκανε… άγνωστο στις υποδεέστερες κατηγορίες.

Στη κοινό της πρωτεύουσας έγινε γνωστός από το πέρασμα που είχε από τον Φωστήρα πριν από τρια χρόνια, και από την πρώτη στιγμή κέρδισε την εμπιστοσύνη του τεχνικού επιτελείου, του κόσμου αλλά και των συμπαικτών του.

Ο κυματοθραύστης της αμυντικής γραμμής του «Φονεα» μίλησε stoplekto.gr αποθεώνοντας το πρόεδρο της ομάδας, Διονύση Πανταζή ενώ αναφέρθηκε και στην πορεία του συλλόγου που ήταν υπερηχητική.

-Που οφείλεται η εντυπωσιακή πορεία της ομάδας τη φετινή σεζόν;

Η εντυπωσιακή πορεία οφείλεται σίγουρα σε όλο το σύνολο που είχαμε σαν ομάδα από τον πρόεδρο, Διονύση Πανταζή μέχρι και τον φροντιστή μας. Παράλληλα, δεν σταματήσαμε να το πιστεύουμε από την αρχή μέχρι και την επίτευξη τους στόχου μας.

-Περίμενες ότι θα αποκτούσατε τόσο μεγάλη διαφορά;

Η διαφορά ήταν κάτι που θέλαμε να το πετύχουμε από την αρχή όσο πιο γρήγορα γίνετε για να εξασφαλίσουμε όσο πιο γρήγορα την άνοδο. Δεν μου φαίνεται περίεργο αυτό αφού από την 3η αγωνιστική και μετά ότι θέλαμε το πετύχαιναμε.

-Ο Φωστήρας ήταν όντως αρκετά επίπεδα πάνω από τις υπόλοιπες ομάδες;
Ο Φωστήρας ήταν, είναι και θα είναι πολλά επίπεδα πάνω από πολλές ομάδες μέχρι και σε επαγγελματικές κατηγορίες.

-Πως κρίνεις τη δική σου απόδοση;
Είμαι πολύ ικανοποιημένος από την απόδοση μου πιστεύω γιατί όποτε χρειάστηκα βοήθησα την ομάδα εκεί που έπρεπε χωρίς να εχω όλα τα παιχνίδια στα πόδια μου.

-Θα παραμείνεις και τη νέα σεζόν στον Ταύρο;
Είναι ένα θέμα που το συζητάμε με τον πρόεδρο. Τον αγαπάω τον Φωστήρα. Εννοείται θα ήθελα να συνεχίσω στην ομάδα.

-Το τοπικό στο οποίο αγωνίστηκες για πρώτη φορά τι διαφορά έχει από τις επαγγελματικές κατηγορίες;

Το τοπικό στην Αθήνα είναι πιστεύω ένα επίπεδο πιο πάνω από τα αλλά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και αυτό οφείλεται σίγουρα γιατί έχουν περάσει πολλές δυνατές ομάδες από αυτό. Σίγουρα δεν μπαίνει σε σύγκριση με το επαγγελματικό επίπεδο. Τα πράγματα είναι η μέρα με την νύχτα εκεί.

-Σε δυσκόλεψαν οι υποχρεώσεις της ομάδας που έπρεπε να συνδυαστούν με τη στρατιωτική σου θητεία;
Ο στρατός δεν με δυσκόλεψε καθόλου χάρη στο πρόεδρο της ομάδας. Με βοήθησε παρά πολύ σε αυτό το θέμα.

-Τι μήνυμα στέλνεις στον κόσμο της ομάδας;

Στο κόσμο εχω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που στήριζαν την ομάδα μέσα έξω στα παιχνίδια μας. Να συνεχίσουν και του χρόνου να υποστηρίζουν και στα εύκολα και στα δύσκολα διότι ο κόσμος του «Φονέα» είναι πάντα τόσο στις ευχάριστες όσο και στις δυσάρεστες στιγμές.

Continue Reading

Συνεντεύξεις

Συνέντευξη της Νικολέτας Κρητσιμηλιού

Published

on

Η Νικολέτα Κρητσιμηλιού είναι προπονήτρια στις Ακαδημίες της Δάφνης Π.Φαλήρου. Παράλληλα αγωνίζεται στην Αθηναϊκή Αγίου Δημητρίου, ενώ ασκεί και το επάγγελμα της γυμνάστριας. Από μικρή κατάλαβε ότι η «στρογγυλή θεά» θα γινόταν η καλύτερή της φίλη. Αποφοίτησε από τα ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα το ποδόσφαιρο, ενώ στη συνέχεια πήρε το δίπλωμα UEFA C, για να μπορεί να προπονεί μικρά παιδιά. Στη Δάφνη Π.Φαλήρου είναι στην άκρη του πάγκου στις Κ8 και Κ10, ενώ στο παρελθόν έχει περάσει από την Λαύρα Αργυρούπολης, την Αθηναϊκή, αλλά και τα κορίτσια της Ολυμπιάδας Υμηττού. Όσον αφορά την παρουσία της μέσα από τις τέσσερις γραμμές, αγωνίζεται ως δεξί μπακ και εξτρέμ. Εχει περάσει από την Καλλιθέα, την Λαύρα Αργυρούπολης και την Ολυμπιάδα πριν βρεθεί στην ομάδα που είναι σήμερα.

Η Νικολέτα μιλά στο site της ομάδας μας, για τη ζωή της στα γήπεδα, την απόφασή της να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα πρώτα της βήματα.

– Πώς μια κοπέλα επιλέγει να ασχοληθεί, αρχικά ως παίκτρια και στη συνέχεια ως προπονήτρια το ποδόσφαιρο, σε σχέση με άλλα ομαδικά αθλήματα, όπως το μπάσκετ, το βόλεϊ ή το πόλο;

«Από την ηλικία των 4 ετών ασχολήθηκα με πολλά αθλήματα όπως ενόργανη και ρυθμική γυμναστική, μπάσκετ, βόλεϊ και στίβο. Έκανα πολλά χρόνια ενόργανη αλλά τελικά με κέρδισε το ποδόσφαιρο, όπου και έπαιζα στο σχολείο με τα αγόρια. Από το δημοτικό ήξερα ότι θέλω να γίνω γυμνάστρια ώσπου έφτασε εκείνη η ώρα να επιλέξω την ειδικότητα και δεν ήταν άλλη από το ποδόσφαιρο. Ήταν από τα μοναδικά αθλήματα που το ευχαριστιόμουν και ανυπομονούσα να παίξω αλλά και να το διδάξω στους νέους ποδοσφαιριστές. Για αυτό και επέλεξα να γίνω προπονήτρια».

– Όταν πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο, ποιες ήταν οι πρώτες αντιδράσεις των δικών σου ανθρώπων;

«Μπορώ να πω ότι μόνο ο πατέρας μου συμφώνησε και χάρηκε με την απόφαση μου αυτή και ήταν αυτός που μου βρήκε τη 1η γυναικεία ομάδα μου την Καλλιθέα και μέχρι και σήμερα έρχεται και με βλέπει στους αγώνες. Η μητέρα μου από την άλλη δεν έχει έρθει ποτέ και από την πρώτη μέρα που το αποφάσισα μου λέει να σταματήσω γιατί φοβάται μη χτυπήσω. Να μη παραλείψω τα σχόλια των υπόλοιπων συγγενών όπως αγοροκόριτσο κλπ.»

– Πόσο εύκολο είναι για μια κοπέλα να εισχωρήσει σε έναν χώρο, που τουλάχιστον στην Ελλάδα είναι ανδροκρατούμενος;

«Είναι αρκετά δύσκολο και ειδικά αν δεν σε γνωρίζουν. Βέβαια πιστεύω ότι σιγά σιγά αρχίζει και φεύγει αυτό το κατεστημένο αφενός διότι προωθεί τις γυναίκες η UEFA και αφετέρου ολοένα και περισσότερες ερασιτεχνικές ομάδες ψάχνουν γυναίκες προπονήτριες ειδικά για τις μικρές ηλικίες».

– Είσαι παράλληλα και προπονήτρια στις Ακαδημίες της Δάφνης Π.Φαλήρου, αλλά και παίκτρια στην Αθηναϊκή Ένωση. Πώς συνδυάζονται και τα δύο, κυρίως όσον αφορά την πίεση του χρόνου;

«Κάθε χρόνο λέω ότι θα σταματήσω να παίζω λόγω φόρτου εργασίας και πίεσης. Αλλά το ποδόσφαιρο είναι σαν ναρκωτικό. Δύσκολο να το κόψεις. Και όταν αγαπάς κάτι θυσιάζεσαι. Θέληση να υπάρχει και όλα γίνονται».

– Πόσο πίσω βρίσκεται το ποδόσφαιρο γυναικών στην Ελλάδα σε σχέση με την Ευρώπη, αλλά και τις ΗΠΑ;

«Βρίσκεται δυστυχώς πολύ πίσω. Φυσικά υπάρχει πρόοδος γιατί πλέον πολλά κορίτσια ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα. Το τεράστιο πρόβλημα μας είναι η ελλιπής υποδομή (γήπεδα), και η προβολή του αθλήματος στα ΜΜΕ. Διάθεση υπάρχει, τους κατάλληλους ανθρώπους πρέπει να βρούμε».

– Έχεις αντιμετωπίσει σε κάποια από τις ομάδες που εργάστηκες στο παρελθόν καχυποψία από τους άνδρες συναδέλφους σου;

«Δεν είχε πέσει κάτι στην αντίληψη μου αλλά σίγουρα πίσω από την πλάτη μου θα λέγονταν αρκετά».

– Πώς είναι να συνεργάζεσαι με παιδιά και βέβαια ποια είναι η δική τους αντίδραση, αλλά κυρίως των γονέων όταν βλέπουν ότι δεν θα έχουν προπονητή αλλά προπονήτρια;

«Ομολογώ ότι την πρώτη χρονιά που ήρθα στη Δάφνη ήταν πολύ δύσκολα. Δεν είχα πολλά παιδιά γιατί προφανώς δε με εμπιστεύονταν οι γονείς. Την επόμενη χρονιά φάνηκε η δουλειά μου και όλα άλλαξαν με αποτέλεσμα όλα τα τμήματα μου να είναι γεμάτα. Πλέον δεν εκπλήσσει κανέναν γονέα όταν με βλέπει. Μάλιστα κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα πρώτα βήματα στο ποδόσφαιρο πρέπει να γίνονται με μια γυναίκα γιατί ξέρει πως να είναι πιο κοντά στα παιδιά».

– Η Δάφνη αποτελεί όχι μόνο για την περιοχή του Π.Φαλήρου, αλλά γενικά για την ΕΠΣΑ, ομάδα – πρότυπο όσον αφορά τις ακαδημίες της. Ποιος είναι ο τρόπος λειτουργίας και της συνεργασίας μεταξύ των προπονητών των τμημάτων και του τεχνικού διευθυντή του συλλόγου;

«Αρχικά υπάρχει εξαιρετική οργάνωση που σε ελάχιστες ομάδες συναντάς σύμφωνα και με τα λεγόμενα άλλων προπονητών. Υπάρχει καλό κλίμα και συνεργασία μεταξύ των προπονητών οι οποίοι είμαστε κοντά σε αγωνιστική φιλοσοφία εφαρμόζοντας το αγωνιστικό πλάνο και εκτελώντας τον προγραμματισμό που μας έχει δοθεί από τον τεχνικό διευθυντή, Τόλη Πανταζόπουλο, ενώ πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια διοίκηση η οποία στηρίζει τη προσπάθεια αυτή και είναι εκεί για να δώσει λύση σε όποιο θέμα προκύψει».

– Πόσα χρόνια είσαι στη Δάφνη και πως έγινε η επαφή με τον σύλλογο;

«Στη Δάφνη είμαι τα τελευταία έξι χρόνια, από το 2013. Η επαφή έγινε από τον νυν τεχνικό μας διευθυντή με τον οποίο συνεργαζόμουν και στην Λαύρα Αργυρούπολης και έτσι με πρότεινε για να εργαστώ στη Δάφνη. Ο τότε υπεύθυνος Βαγγέλης Σάπκας, συμφώνησε, με υποδέχτηκε και τον ευχαριστώ».

– Είσαι κάτοχος UEFA C. Υπάρχουν σκέψεις για το επόμενο βήμα και μέχρι που θα ήθελες να φτάσεις στους πάγκους;

«Με ενδιαφέρει μόνο το παιδικό ποδόσφαιρο και να εξελιχθώ πάνω σε αυτό. Τώρα αν μου δοθεί η ευκαιρία για παραπάνω, γιατί όχι;»

Continue Reading

LIKE