Οι 17άρηδες, ο αντισυστημισμός και η «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία»

«Ένα άλμα μεγαλύτερο από τη φθορά» αναζητούν εναγωνίως στην κινηματική ΕΛΠΙΔΑ των ρήξεων και των ανατροπών, εν μέσω μιας δημοσκοπικής καταιγίδας αρνητικών αξιολογήσεων και θυελλωδών ανέμων που περιορίζουν την ορατότητα του εναλλακτικού εγχειρήματος.
Τα σοβαρά πολιτικά γεγονότα που ταλάνισαν το εσωτερικό της, με αποκορύφωμα τις αποχωρήσεις και τις διαγραφές  ιδρυτικών στελεχών, αποδυνάμωσαν την εικόνα της και την απομάκρυναν από τον στόχο της διεκδίκησης πρωταγωνιστικού ρόλου στο πολιτικό σκηνικό.

Η εκλογική επιβίωση και η διασφάλιση της εισόδου στη Βουλή στις δεύτερες εκλογές καθίστανται πλέον μονόδρομος και στρατηγική επιδίωξη της ηγετικής ομάδας, μέσα σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον έντονων ανακατατάξεων, αναταράξεων και διεργασιών στον ευρύτερο «αντισυστημικό» και αντι-Μητσοτακικό χώρο.
Δυνητικός σύμμαχος της ΕΛΠΙΔΑΣ στον τιτάνιο αγώνα της είναι οι 460.000 νέοι και νέες που θα ψηφίσουν για πρώτη φορά στις εθνικές εκλογές την άνοιξη του 2027. Είναι οι 17άρηδες, οι 18άρηδες, οι 19άρηδες και οι 20άρηδες που έχουν καταγράψει στον σκληρό δίσκο της μνήμης τους την τραγωδία των Τεμπών και τις εγκληματικές ευθύνες των κρατικών αξιωματούχων.

Αυτή η «ψηφιακή» γενιά δεν μαγεύεται από παραδοσιακές ιδεολογίες και μανιφέστα, δεν πιστεύει ότι η πολιτική μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματά της και δεν κατανοεί τη γλώσσα των φθαρμένων συστημικών κομμάτων και των πολιτικών πρωταγωνιστών της ύστερης μεταπολιτευτικής περιόδου. Φλερτάρει έντονα με τον αντισυστημισμό πάσης φύσεως και μορφής, απέχει από τις εκλογές και αμφισβητεί το καθεστώς. Πρώτη επιλογή της, όπως καταγράφουν οι έρευνες, εάν αποφασίσει να προσέλθει στην κάλπη των εθνικών εκλογών, είναι η τιμωρητική ψήφος απέναντι στο πολιτικό σύστημα.

Ένα σημαντικό μέρος αυτής της ψήφου μπορεί να στηρίξει την «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία», ώστε η Μαρία Καρυστιανού να περάσει για πρώτη φορά το κατώφλι του Κοινοβουλίου.